خیربه این نیست که مال و اولاد ت زیاد شود , بلکه به این است که دانشت بیشتر گردد و حلمت قوت گیردتورا نیست درکثرت مال خیرxa0xa0xa0xa0xa0xa0 چو آن را تو باقی گذاری به غیرنه درکثرت اهل و فرزند خویشxa0xa0xa0xa0xa0 به علم و بحلم

کسی که با بدکاران بیامیزد خردمند نیستکسی را که اشرارهمدم بودxa0xa0xa0xa0xa0 همه کاراو خوردن غم بودخطا میکند نیست فرزانه اوxa0xa0xa0xa0xa0xa0 زعقل است بیچاره بیگانه اوxa0

شتاب درگرفتن انتقام شیوه ی بزرگان و نیکان نیستبزرگان نباشد زود انتقامxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 بود تنعیشان دائم اندرنیامره بخشش و عفو گیرند پیشxa0xa0xa0xa0xa0 باحسان و نیکی گرایند بیش

کسی که به غیر جوانمرد حاجت برد حکیم نیستچو حاجتxa0 برد کس بسوی لئیمxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 نباشد سزاوارنام حکیمفرومایه را نیست مردانگیxa0xa0xa0xa0xa0xa0 بدوراست از خیر و فرزانگی

جز باقی مانده عمرمومن چیزی از زرسرخ گرامی ترنیستنباشد گرامی تر از سرخ زرxa0xa0xa0xa0xa0xa0 بارج و بها نزد اهل نطرمگر باقی عمرمردان دینxa0xa0xa0xa0xa0xa0 مگرقدراعمال اهل یقینxa0

گفتارکفایت نمی کند مگر آنکه با عمل توام گرددچو با گفته کردارتوام شودxa0xa0xa0xa0xa0xa0 تورا هرچه خواهی فراهم شودبگفتن نه هرمشکل آسان شودxa0xa0xa0xa0xa0 چو اندرعمل کس هراسان شود

هرچیزی زکاتی دارد, زکات عقل تحمل نادانی جاهلانxa0 است به هرچیز البته باشد زکاتxa0xa0xa0xa0xa0 زکات است واجب چو صوم و صلاتزکات خرد رفق با جاهل استxa0xa0xa0xa0xa0 چو جاهل زاعمال خود غافل است

هرچیزی را تخمی است و تخم بدی آزمندی استبه هر چیز بذری و تخمی بودxa0xa0xa0xa0xa0xa0 به کشتن زمینی و شخمی بودبود تخم شرو بدی حرص و آزxa0xa0xa0xa0xa0 مکن سینه برکشت این تخم بازxa0

برای هرچیزی آفتی است و آفت نیکیxa0 همنشین بداستبه هرجا به هرچیز آفت بودxa0xa0xa0xa0xa0 نه بی رنج البته راحت بودبود آفت همدمی یاربدxa0xa0xa0xa0xa0xa0 ترا یاربد بدتر ازماربد

آنچه قسمت تواست از دستت بیرون نمی رود , پس در طلب روزی آهسته باشمکن بیش درکسب روزی تلاشxa0xa0xa0xa0xa0 بیا اندکی کند و آهسته باشبه قسمت تو خواهی رسیدن همیxa0xa0xa0xa0xa0 مشو ناامید ازمقدردمی

ببهشت نخواهد رسید مگرکسی که با خودش جهاد کندنخواهد رسیدن به فیض بهشتxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 مگر آنکه تخم هوس را نکشتبه پیکاربا دیو نفس پلیدxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 به پیروزی و سرفرازی رسید

درهرچیزی راه چاره هست جز قضاو قدر(حکم خدا)درچاره, باشد به هرکاربازxa0,xa0xa0xa0xa0xa0 برآورده گردد تورا هرنیاززتقدیرلیکن نباشد گریزxa0xa0xa0xa0xa0xa0 مکن با قضای الهی ستیز

هردوستی, که برغیر رضای خدا مبتنی باشد گمراهی است و اعتماد بدان ممکن نیستبسا دوستی, ها ضلالت, بودxa0xa0,xa0xa0 نه زان بهره ای جز ملالت بودنباشد چو درآن رضای خداxa0xa0xa0xa0xa0 برآن تکیه کردن بود ناروا

فرومایه, هرچه مقامش بالارودمردم نزدش کوچکترشوندولی شخص بزرگ بخلاف این استفرومایه, چون برمقامی, رسدxa0xa0,xa0xa0xa0xa0 به نانی و آبی و نامی رسدنبیندبه جز عیب و نقص آن لئیمxa0xa0xa0xa0 کجادیده ای باشد اینسان کریم؟

هرچه حکمت نیرو یابد خواهش نفس کاستی پذیردحکیم ارشود, حکمتش, بیشترxa0,xa0xa0xa0xa0 براه صواب او رود پیشتروراخواهش نفس کمتر شودxa0xa0xa0xa0xa0 به اکسیر پرهیز چون زرشود

هرکس چیزی را که نمی یابد بخواهد , به زیور پرهیزکاری آراسته نیستبه نایاب, چون کس کند آرزوxa0xa0xa0,xa0xa0xa0xa0 نماند ورا عزت و آبرونه دیبای تقوی بود دربرشxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 نه تاج خرد باشد اندر سرش

آنچه ازمالت ادای واجبات خود کردی ضایع نگردیده استچو از مال خود فرض کردی اداxa0xa0xa0xa0xa0xa0 زتشویش و تشویر گشتی رهانکردی تبه ثروت و مال خویشxa0xa0xa0xa0xa0xa0 ترا بهره از آن بود هرچه پیش

آنچه از مالت آبرویت را نگه داشت ازدستت بیرون نرفته استبمال ارنگه, داشتی, عرض خویشxa0xa0,xa0xa0 تورا قیمت و قدر آن بود بیشنه آن مال بیرون شد ازدست توxa0xa0xa0xa0xa0xa0 نه خارج شد آن گوهر از شست تو

کسی که برنفس خویش بخل ورزید و مالش را برای دیگری واگذاشت موفق نشدچو برخود, کسی گیرد از بخل سختxa0xa0xa0xa0xa0xa0 امیدی نباشد برآن تیره بختبود خازن او نیست دارای مالxa0xa0xa0xa0xa0xa0 چو براواست آن مال وزرووبال

کسی که بدرا خوب شمرد و ازگفته ناصح روی گرداند پیروز نشدترا درنظر, آید ارزشت, خوبxa0xa0,xa0xa0xa0 xa0نکوبینی ازجمله نقص و عیوبگریزنده باشی زاندرزو پندxa0xa0xa0xa0xa0xa0 نه پیروزباشی نه دورازگزند