هیچ چیزی مانند بخشش و مداراو خوشخویی , دوستی مردم را نسبت به انسان جلب نمی کندبنرمی و لطف و بجود و سخاxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 باخلاق محمود و مهرو صفادل مردمان را توان کرد صیدxa0xa0xa0xa0xa0xa0 نباشد نکوتر ازاین بند و قید

خدا زنادان پیمان نگرفت که دانش فراگیردمگروقتی که دانارا متعهد بیاددان علم کردزنادان چوبستد خداوند عهدxa0xa0xa0xa0xa0xa0 که اندر تعلم کند جد و جهدنخست او زدانا گرفتی ضمانxa0xa0xa0xa0xa0xa0 که تعلیم دانش کند هرزمان

آنچه ازمال دنیایت پیش فرستادی مال تواست و آنچه باقی گذاشتی از آن دشمنتزدنیا چو چیزی فرستی به پیشxa0xa0xa0xa0xa0 بری بهره از آن بعقبی تو بیشچو میری و باقی گذاری از آنxa0xa0xa0xa0xa0xa0 بود جملگی بهره دشمنانxa0

آنچه را انجام آن بطور آشکارا شایسته نیست درنهان نیز بجای میاورچو زانجام کاری تو درآشکارxa0xa0xa0xa0xa0xa0 نمایی حذر یا شوی شرمساربه پنهانی آنرا میاور بجایxa0xa0xa0xa0xa0 که گر کس نبیند ببیند خدای

برای هیچ کس از دنیایشxa0 بهره ای نیست مگر آنچه صرف آخرتش کرده باشدزدنیا ترا بهره دانی که چیستxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 جزانفاق برآخرت هیچ نیستچو خیری زمالت فرستی به پیشxa0xa0xa0xa0xa0 نصیب تو باشد از آن خیربیشxa0

به کسی که بخودش بدی کند امید نیکی نمی رود چو با خویشتن بدکند بنده ایxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 نه او باشد انسان ارزنده اینه امید نیکی توان داشت زاوxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 نه اورا بود عزت و آبروxa0

باتکا ی حدس و گمان داوری کردن از عدالت بدور استچو خواهی بامری کنی داوریxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 بحق و عدالت تو روی آوریمکن تکیه برحدس و ظن و گمانxa0xa0xa0xa0xa0xa0 که از عدل و انصاف دوراست آنxa0

لذت بزرگان در خوراندن است و لذت فرومایگان درخوردنبزرگان زاطعام لذت برندxa0xa0xa0xa0xa0xa0 بجان راحتxa0 دیگرانxa0 را خرندفرومایه را لذت از خوردن استxa0xa0xa0xa0 توانائیش در دل آزردن است

پرهیزکار سه نشانه دارد : عمل پاک , آرزوی کوتاه و غنیمت شمردن فرصت هاسه دارد نشان شخص پرهیزکارxa0xa0xa0xa0xa0xa0 بود وقت را او غنیمت شمارباخلاص اندرعمل کوشد اوxa0xa0xa0xa0xa0xa0 بود کوتهش خواهش و آرزوxa0

براه راست رفتن و از بدی دوری گزیدن و اصلاح آخرت کوشیدن شیوه ی پرهیزکاراسترود برره راست پرهیزکارxa0xa0xa0xa0xa0xa0 ندارد زفکرمعاد او قراربپرهیز د از فتنه و کار زشتxa0xa0xa0xa0xa0xa0 بود جای او بی شک اندر بهشتxa0

کسی که همتش عوض گرفتن دنیا از آخرت بود , سودی نبرد و واجبی را ادا نکرد چو کس آخرت را بدنیا دهدxa0xa0xa0xa0xa0 نه سودی از اینکار و سودا بردنه فرضی اداسازد از مال خویشxa0xa0xa0xa0 نه بیچارهxa0 خیری فرستد به پیشxa0

نگاه انسان پیک دل اوستنگاه تو ای دیدهxa0 پیک دل استxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 سزاوار امردل تافتن مشکل استتو بینی و دل خواهد ازمن همیxa0xa0xa0xa0xa0 به هر خواستن افتم اندر غمی

شیرینی سعادت هیچگاه معلوم نمی شود مگر با چشیدن تلخی بدبختیتو از لذت نیک بختی دمیxa0xa0xa0xa0xa0xa0 شوی آگه ای بی خبر آدمیگه از باده ی تلخ بخت نگونxa0xa0xa0xa0xa0xa0 بکام تو ریزند لختی چو خون

هرگز اجر حاصل نمی شود مگر به کام کشیدن جرعه های تلخ شربت صبرنخواهی رسیدن به اجر و ثوابxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 نخواهی تو رستن زرنج و عذابمگر باده صبررا سرکشیxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 نباشی زتقدیر درسرکشی

هیچ چیز بیش از همنشینی با نیکانxa0 انسان را بسوی خیرنمی کشاند و از بدی باز نمی داردبرد صحبت نیک مردان گزینxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 مشو غافل ازهمدم و همنشینکزان نیست از بدر هاننده ترxa0xa0xa0xa0xa0xa0 نه برنیکی و خیرخواننده تر

بین گناهانxa0 گناهی از پیروی شهوت بدتر نیست , آن را فرمان مبرید که شمارا از یاد خدا باز می داردزشهوت پرستی گناهی بترxa0xa0xa0xa0xa0xa0 نیاید مرا هیچ اندر نظرنمایی چو زنجیرشهوت رهاxa0xa0xa0xa0xa0 تورا بازدارد زیاد خدا

کسی که به اصلاح کار آخرتش نکوشد مومن نیستکسیxa0 کاخرت را برد او زیادxa0xa0xa0xa0 نکوشد به اصلاح امر معادنباشد ورادین و ایمان درستxa0xa0xa0xa0xa0xa0 چو اندراصول است بسیار سستxa0

برای شیطانxa0 کمندی بزرگتر ازخشم و زن نیستکمندی بود بهر ابلیس خشمxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 نپوشد زاغوای و تزویر چشمکمنددگربهراو زن بودxa0xa0xa0xa0xa0xa0 به عقل وبدین تو رهزن بود

غریبی ننگ و عار نیست بلکه ننگ و عار نداری دروطن استزغربت نباشد به کس ننگ و عارxa0xa0xa0 وطن غربت است ارتو باشی فگارچه نالی زغربت تو ای کامکارxa0xa0xa0xa0xa0 که ننگ است درخانه بودن ندار

کسی که زیاد دروغ گوید ایمن , و آنکه بسیار گناه کند پیمان نگهدارنیستزناکس تو امید نیکی مدارxa0xa0xa0xa0xa0xa0 که کاذبxa0 نباشد امانتگزارنه فاجر نگهدارپیمان بودxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 نه کاذب باخلاق انسان بود