تو از لذت نیک بختی دمی

شیرینی سعادت هیچگاه معلوم نمی شود مگر با چشیدن تلخی بدبختی

تو از لذت نیک بختی دمی شوی آگه ای بی خبر آدمی

گه از باده ی تلخ بخت نگون بکام تو ریزند لختی چو خون