ازخطاهای دیگران درگذر و از اشتباهات خود بکاه تا مقام تو بالا رودتو از لغزش دیگران درگذر مبادا که روزی در افتی بسرتورا لغزش ارکمتر آید پدید شود پایگاهت بلند ای حمید

خوشرویی نخستین بخشش و آسانترین دهش و سخاوت استنخستین عطای تو خوشرویی است که خوشروئیت به زخوش گویی استتورا باشد آسانتر از هرسخا چنین است کرداراهل صفا

شرفتان را بامالتان حفظ کنیدنگهداربامال خود عرض خویش که باشد گرامی شرف همچو کیشدراین ره نه امساک زیبابود چورفت آبرو , شخص رسوابود

با فروتنی زیاد انسان به کمال شرف رهبری می شود, غروربسیارموجب نابودی استتواضع شودچون ترابیشتر براه شرافت روی پیشترتورا چون تکبرفزونترشود بنابودیت زود منجرشود

باترک آنچه برایت بکارنیاید عقل تو بکمال می رسدبه چیزی توراگر نباشد نیاز کنی کوته از آن اگردست آزشوی بهره ورازکمال خرد خدایت هرآن چیز خواهی دهد

با گریستن از بیم خدا گناهان برطرف می شودچو از خوف ایزد تو گریان شوی بدرگاه او زارو نالان شویگناه تو بخشد خدای کریم مکن معصیت بیشتر ای اثیم

توبه گناهان را می پوشاندکند توبه ات پاک از هرگناه شود زایلت زنگ قلب سیهتواز رحمت حق مشو ناامید که مایوس کافرشود ای سعید

گرفتاری انسان از پیروی آزوآرزواستتورا طاعت دیو منحوس آز دگر آرزوهای دورو درازبدام بلاافکندعاقبت منغص کندمرتوراعافیت

نیکی با پدرو مادربزرگترین فریضه استزمادرچو فرمان بری ای پسر چو پیوسته نیکی کنی با پدراداکرده ای اوجب الواجبات چنین است راه صواب و نجات

ایمان موجب رستگاری است , دعا دفع بلا می کندنجات تواز راه ایمان بود نگهبانت البته یزدان بودچو باشی پی رفع و دفع بلا تراجوشنی لازم است ازدعا

آرزومندی بدعادتی است , دوران عمرآدمی را بسرمی آورد و عمل را تباه می کندمکن خویش را پای بند امل نخواهی اگر باز ماند ازعملنخواهی اگرعمرت آید بسر نباشد ترا هیچ از آن ثمر

از شک بپرهیز زیرا دین را تباه و یقین را نابود می سازد حذر باید از شک و تردید رای که فاسد کند دینت ای پارسای یقین ترا نیز زایل کند صحیح ترا نیز باطل کند

آشکارا گناه مکن زیرا آن از سخت ترین گناهان است مگرد آشکارا بگرد گنه کز آن روزگارتو گردد سیه بتر نیست زان هیچ جرم دگر ترا دوری از آن پسندیده تر

با گنهکاران همنشینی مکن زیرا هرکس از کار گروهی راضی باشد مانند کسی است که درداخل آن گروه است مشو همدم اهل فسق و فجور چو گشتی , شوی از ره راست دور چو باشی به اعمال قومی رضا شریکی کنند اربد و

سخنان خنده آورمگو اگرچه از قول دیگری نقل کنی به بیهوده مشکن تو قدرسخن بیندیش و میگوی , یادم مزن زمضحک مبادا حکایت کنی وگرخود نگویی روایت کنی

درارتکاب گناه اصرارمورززیرااصراردرگناه ازبزرگترین گناهان و بالاترین جرائم است زاصراردرجرم اندیشه کن بیاطاعت و بندگی پیشه کن که اصراراندرگنه ای جسور بودبدترین جرم و فسق و فجور

بدگمان مباش زیرا بدگمانی عبادت را تباه می سازد و گناه را بزرگ می کند نباشد بترز آدم بدگمان که از بدگمان کس ندارد امان کند بدگمانی عبادت تباه فزاید بمیزان جرم و گناه

با بدان همدم مباش زیرا چون از دستشان آسوده باشی برتو منت میگذارند زاشرارپیوسته کن احتراز مبادت بدین قوم هرگز نیاز که چون باشی ایمن زآزارشان گذارند منت بدین کارشان

ازغیبت گریزان باش ریرا مردم را بدشمنی با تو برمیانگیزد به غیبت میازارجان کسی که دشمن شود با تو مردم بسی کسانیکه غایب زیش تواند چرا جمله آماج نیش تواند

ازدوستی با ابله بپرهیز زیرااو می خواهد بتو سود برساندولی ضررمی زند مکن همنشینی تو با ابلهان مبادا تورا تیره گردد روان چو باشد پی سودت آن بی خرد زنادانی آنگه ضررها زند