به هوش

كسي كه خورده بود مي زبامداد الست

نگاه من بتو و ديگران بخودمشغول

معاشران زمي و عارفان زساقي مست

اگرتو سرو خرامان زپاي بنشيني

چه فتنه ها كه برخيزد ميان اهل نشست

برادران و عزيزان نصيحتم مكنيد

كه اختيارمن ازدست رفت و تيرازشست

حذركنيد زباران ديده ي سعدي

كه قطره سيلي شود چون به هم دگرپيوست

****

اگر به رويدادها و اتفاقات و رويدني ها، بوجودآمدنهاو محو شدن هاي اطراف خود دقت و تامل كنيم به چيزهايي مي رسيم كه ازيك مبداو منشاء خاصي نشئت گرفته اند هرچقدر دايره تفكر و تامل خودرا گسترش دهيم به تحيرات و حيراني مان افزوده شده و مستي مان دوچندان مي گردد اگرسحرگاهان دمي به فضاي بيكران هستي اعم از آسمان و ستارگان و غيره بنگريم نجواي عاشقانه آنها درگوشهايمان طنين اندازاست و دائما زمزمه عشق را مي سرايند و از يك رازي خبر مي دهند از آن رازي ندامي دهند كه ما مست آنيم ، دراين عالم لحظه اي براي بيداري و هوشياري مستان وجودندارد ، من به تو نظاره گرم ولي ديگران درخود مشغولند هركسي با نيت و ديد خاص خود به تو مي نگرد و من هم با بينش و بصيرت خودم به تو مي نگرم معاشران از مي مستند و عارفان هم از ساقي ، سرچشمه همه مفاهيم به يك حقيقت وصل است ، به غيراز او چيزي درعالم اعتبارندارد وجو اشيا ء و زنده بودن موجودات با وجود او امكان پذير است ، زندگي عارفان و عاشقان و مستان واقعي عشق و معرفت و آگاهي ، با شور و هيجان خاصي همراه است گاهي اوقات اين گونه افراد به كارهايي دست مي زنند كه براي افراد عادي قابل تفهيم نيست ، و نوعي ديوانگي محسوب مي گردد ، درحالي كه اختياردردست اينها نيست ، شيفتگي مفرط و محو شدن دروجود معشوق باعث مي گردد كه رفتارو حركات عشاق به گونه اي ديگر باشد كه ديگران را توانائي درك آن نيست ، پندها و اندرزهاي افراد معمولي براي آنها موثر نمي باشد ، چونكه از دايره پندو اندرز فراتر رفته اند درپيشگاه معشوق پندو اندرزمعني ندارد ، معشوق خودش به تنهائي همه چيز است ، شيريني زندگي در آستان درگاه او لذتبخش است آنچه كه دردرگاه او وجود دارد با هيچ چيز دنياي مادي قابل مقايسه نيست ، اشك ريختن هاي سعدي با اشك هاي معمولي فرق دارد اشك سعدي اشك زندگي و معرفت هستي است قطرات آن همچون سيلي است كه دنيارادگرگون ساخته و همه چيز را محو خود مي نمايد .