ندای عشاق

از دشت و دمن و گلزارها و درختان سر به فلک کشيده و چمزارهای سبز و متلون عبورکردم تا به ديار معشوق رسيدم ، در آن ديار نازنين دل داده ای را ملاقات کردم که خود عاشقتر و سوخته تر از من به نظر می رسيد ، منی که عمری را در آتش عشق سپری کرده ام و برخود می باليدم که حريفی ندارم زمانی به خودآمدم که فهميدم ديگران هم در اين وادی گام نهاده اند و ازمن فرا تررفته اند ، باديدن او ازخود بيزارشدم و خويش را درغمکده دهر يافتم ، زمان بشدت می گذشت و فرصت برای گفتگو و مباحثه اندک بود و اما خيلی چيزها و رازهای بيشماری برای مطرح شدن و درس گرفتن و عبرت آموختن دردل داشتم ولی نشد که نشد ، آن فرشته روزگارو معصوم زمانه هم حرفها و سخنانی دردل داشت و دلش می خواست دردها و رنجهای خودرا درميان نهد که گذر لحظه ها و ثانيه ها فرص...

ادامه مطلب